Deze week had ik een interview met Anna. Ze is een Oekraïense designer die recentelijk via Team4Code is gaan werken voor een Nederlands Tech bedrijf.

Waarom heb je ervoor gekozen om voor Psylaris te werken ?

Ik heb meer dan vijf jaar bij mijn vorige werkgever gewerkt. Het werk was interessant, we werkten met een team aan een product. Gedurende deze periode hebben we ons product constant verbeterd, trends gevolgd, iets veranderd, opnieuw ontworpen, maar zoals je begrijpt, zo lang aan hetzelfde product werken is niet langer inspirerend. Ik begreep dat ik al alles voor dit project had gedaan. Het was niet meer mogelijk er iets belangrijks aan toe te voegen. Als ontwerper wilde ik mezelf ontwikkelen, nieuwe ervaring opdoen, iets nieuws creëren. Voor mij rees de vraag naar een nieuwe baan acuut.

Juist op dat moment nam Arnoud, de directeur van Team4Code, contact met mij op voor de Senior UX/UI functie bij Psylaris. Ik wist niet aan welk project ik zou moeten werken, maar na ons gesprek raakte ik geïnteresseerd en spraken we een interview af. Uit ons gesprek begreep ik de specifieke kenmerken van het werk van het bedrijf. Ik realiseerde me dat dit precies is was wat ik zocht. Team4Code stelde me voor aan het team en hielp me bij de onboarding.

Het product van het bedrijf is een techniek die wordt gebruikt door psychologen die therapie geven aan mensen met het posttraumatische stresssyndroom. Op dit moment is dit ook een zeer relevant onderwerp voor mijn land. Ik zou zelfs zeggen dat het voor elke Oekraïner nodig is.

Deze techniek is vooral populair in Nederland. Ik raakte geïnteresseerd in hoe het bij onze specialisten kan worden geintroduceerd, omdat het een zeer positief effect zou hebben en de behandeling van mensen vele malen zou versnellen. De technologie wordt gebruikt met behulp van een webplatform, wat het werk van de specialist enorm vergemakkelijkt.

Dit is niet zomaar een typisch product, zoals een bezorgservice, een e-commerce service of iets anders. Dit is een heel handig platform. Bovendien is psychologie een ‘koele’ wetenschap, die niet alleen een wetenschappelijke benadering heeft, maar ook ruimte biedt voor improvisatie, ik zou zelfs zeggen dat het een creatief beroep is. En aangezien mijn specialiteit ook creatief is, was ik er erg in geïnteresseerd.

Hoe zijn de eerste ervaringen met het werken voor Psylaris ?

Ik ben pas onlangs begonnen en heb tot nu toe geen problemen ondervonden. Ik hoop dat dat ook niet het geval zal zijn, maar ik ben er in ieder geval zeker van dat het team me zal helpen om met alles om te gaan.

Momenteel heb ik me ondergedompeld in het bestuderen van de specifieke aspecten van het bedrijf. Immers, hoewel het vakgebied psychologie erg interessant is, is het ook moeilijk. Mensen besteden heel veel tijd aan het leren van alle subtiliteiten om specialisten te worden. Daarom moest ik heel snel trainen en me verdiepen in de details van het onderzoek, zodat ik kan werken. Het is interessant, maar veel informatie.

Waarom heb je besloten om in Oekraïne te blijven?

Mijn familie bestaat niet alleen uit mij, maar ook uit mensen die de grens niet kunnen oversteken. Daarom dachten we met het hele gezin na over de vraag of we in Oekraïne moesten blijven of dat we zouden vertrekken. Psychologisch is het erg moeilijk en vermoeiend om voor een lange tijd van je familie gescheiden te zijn. Als je fysiek bij je dierbaren bent, helpt dat je en geeft het je kracht. Daarnaast hebben we veel dieren voor wie verhuizen een grote stress is. En ze alleen laten, niet weten wanneer je terugkomt, is ook geen optie.

Een andere belangrijke factor waarom ik besloot in Oekraïne te blijven, was het feit dat ik al meer dan 5 jaar lid ben van verschillende liefdadigheidsinstellingen. Het doel hiervan is veelzijdig: van materiële hulp aan armen, behoeftigen of mensen met speciale behoeften tot fysieke hulp. Het voeden van de behoeftigen is een van de taken. Ik ben direct betrokken bij het koken. Natuurlijk is er niet altijd een kans of tijd of zijn er te weinig middelen. Maar we proberen het, omdat we het voor mensen doen. Er is altijd wel iemand die het moeilijker heeft dan jij, dat vergeten we niet. We voeden mensen onder alle omstandigheden. In de regen, in de hagel en in de storm.

De oorlog is wat dat betreft geen uitzondering. Daarom ben ik van mening dat als je kunt helpen, je er alles aan moet doen om dat te doen.

Bent je van plan om in de toekomst naar een veiligere plek te verhuizen?

We hebben deze kwestie binnen de familie besproken, maar unaniem besloten dat we in Oekraïne blijven. We zijn klaar om weer naar het buitenland te reizen wanneer vrede en rust naar ons land komen. Om iets nieuws, interessants te zien, nieuwe mensen te ontmoeten, te genieten van architectuur, de natuur. Maar emigreren is dat zeker niet. Ook al moeten we even weg, we komen zeker terug naar huis, bouwen hier onze toekomst op. Dus reizen – ja, maar emigreren – nee.

Wat motiveert je in jouw wens om in jouw land te werken?

Weet je, het is een nogal veelzijdige kwestie. Ik besloot om vele redenen in Oekraïne te blijven werken. Het eerste en belangrijkste is dat mijn familie hier blijft. Ik wil niet van hen gescheiden zijn, we steunen elkaar en verwerken alle ervaringen samen. Ten tweede kan ik in Oekraïne niet alleen mijn familieleden helpen, maar ook andere mensen die hulp nodig hebben. En dit is een zeer belangrijke reden, vooral gezien het feit dat er nog meer van mensen hulp nodig hebben in verband met de gebeurtenissen in het land. En de laatste factor is dat ik, door in Oekraïne te werken, de economie van mijn land steun. Daarom ben ik nu gemotiveerd om te werken als nooit tevoren. Daarom ook ben ik bereid om hier ondanks alle moeilijkheden te blijven werken.